De uitdaging
De kelderruimten vertoonden vochtgerelateerde schade, loskomende afwerklagen en plaatselijke aantasting ter hoogte van de wandvoeten en aansluitingen. Tegels, oudere pleisterlagen en talrijke leidingen maakten de oorspronkelijke ondergrond grotendeels onzichtbaar. Binnen dit restauratieproject was een klassieke, te gesloten afwerking niet wenselijk: de nieuwe waterdichting moest technisch doeltreffend zijn en tegelijk verenigbaar blijven met het historische metselwerk.
Het resultaat
De gekozen restauratieve kalkdichting vormt een doorlopende minerale waterdichting die aansluit bij de eigenschappen van het historische metselwerk. De ondergrond werd eerst volledig zichtbaar en controleerbaar gemaakt, waarna de kalkgebonden opbouw zonder abrupte materiaalovergangen kon worden aangebracht. De opeenvolgende werffasen tonen hoe de restauratiekalk ruimte per ruimte werd opgebouwd, met bijzondere aandacht voor hoeken, wandvoeten, raamopeningen en leidingdoorvoeren. Zo wordt de kelder duurzaam beschermd, terwijl het dampopen en restauratieve karakter van de constructie behouden blijft.
